Feestelijke inwijding “Patio Temático”

Feestelijke inwijding “Patio Temático”

Afgelopen woensdagochtend 7 maart werden wij al heel vroeg opgewacht door de leerlingen van de onderbouw van de staatsschool Ramiro Priale om met hen hun nieuwe schoolpatio in te wijden. Samen met de burgemeester van San Juan de Miraflores en een hoge vertegenwoordigster van het ministerie van onderwijs knipte Verónica Rondón het lint en hiermee markeerde zij tegelijkertijd een nieuwe mijlpaal langs het ingewikkelde pad om met de Peruaanse staat schoolprojecten te ontwikkelen en bouwen.

Tot eind vorig schooljaar was de nu nieuw ingerichte patio een open geaccidenteerde en vooral stoffige zandvlakte tussen de lokalen, enkel opgefleurd door wat kleine schooltuintjes en enkele boompjes welke door de kinderen verzorgd en gewaterd werden. Vooral de bomen waren de trots van de kinderen en mede daarom behangen met bordjes met de vraag hen te beschermen en te verzorgen.

Maar toen kwam het ministerie met een voorstel en een bijbehorend budget om de patio te voorzien van beton opdat de kinderen zouden kunnen spelen zonder vuil te worden. Uit met het bijgeleverde ontwerpvoorstel van de ingenieurs van het ministerie bleek dat ze tegelijkertijd dat beetje groen, tuintjes en boompjes, hadden opgeruimd! Het moest immers een gave vlakke betonplaat worden...

We werden 's avonds laat gebeld door de subdirectora van de school met de vraag of we dit rampzalige “geschenk” van het ministerie niet konden omvormen in iets wat ze wel wilden: Een patio met zones van groen, schooltuintjes en speelobjecten en waardoor tegelijkertijd de veiligheid alsook de toegankelijkheid voor kinderen met een rolstoel aanzienlijk kon verbeteren.

Direct de volgende morgen vroeg zijn we aan de gang gegaan. Verónica is met de kinderen gaan tekenen en ik ben de patio gaan opmeten omdat er geen betrouwbare tekeningen beschikbaar waren. Die zelfde avond, net nog voor middernacht, hebben we de plannen inclusief een uitleg en de technische omschrijving ingestuurd. De daarop volgende weken hebben we aan veel loketten geklopt en kregen we na lang aanhouden te horen dat ons plan was geaccepteerd. En vervolgens hoorden we bijna drie jaar niets...

In januari 2011 voltooiden we de aula de Arte maar bleef de kale zandvlakte ons een doorn in het oog. Samen met de de directie van de school zijn we echter blijven bellen en aanhouden en tot onze grote verrassing startte de bouw plotseling in december 2012. En ook nog geheel volgens de door ons gemaakte plannen!

Voor ons betekent het twee successen: op de eerste plaats heeft de school een prachtig alternatief “schoolplein” waar heerlijk gespeeld kan worden en waardoor, in geval van een aardbeving, nu goede vluchtwegen gerealiseerd zijn in combinatie met de toegankelijkheid voor rolstoelgebruikers. Maar wellicht is het het meest belangrijk dat het ons gelukt is om met Peruaans geld een door ons getekend plan te realiseren!

Dit sterkt onze verwachting dat we onze nog veel ambitieuzere plannen voor twee complete nieuwe staatsscholen gerealiseerd kunnen gaan krijgen.

Warmolt Lameris